دی ۱۸۱۳۹۳
 

نقش برجسته امام رضا، عالم آل محمد(ص) در تنویر افکار عمومی جامعه و محوریت پایگاه علمی آن امام همام با توجه به اوضاع اجتماعی و شرایط خاص علمی فرهنگی آن دوران در بسترسازی جهت نشر معارف و گسترش علوم واضح و مبرهن است.

امام ابالحسن الرضا(ع)، با علم لدنی و پیروی از سیره ی پاک نبوی در جبهه های گوناگون عبادی- سیاسی خصوصا علمی فرهنگی با احاطه بی نظیر بر علوم متعدد، هدایت و ساماندهی عقاید اسلامی را عهده دار بودند تاجایی که به دین اسلام جانی تازه بخشیده شد.

در این پژوهش پس از بررسی مباحث نظری به ویژگی های خاص دوران حضرت، مهم ترین ابعاد علمی امام رضا(ع)، راهبردهای اندیشمندانه حضرت در پیشبرد اهداف اسلامی و شکوفایی علمی جامعه زمان خود پرداخته شده است.

در جامعه کنونی مشکلات پژوهشی بسیار است. آن چه با مراجعه به متن احادیث و کتب تاریخی با تیزبینی و رعایت تقوای تحقیقی به دست آمده مولفه های ویژه ای چون: خودآگاهی با محوریت ارزش ها، آزاد اندیشی به دور از تعصبات بازدارنده، اخلاص، شکیبایی در رسیدن به هدف، توکل و…منتج به ارائه ی الگویی اسلامی جهت پژوهش دانش شده که با به کار بستن آن در جامعه دانشی کنونی در رفع موانع و چالش های پیش روی پژوهش مثمر خواهد بود چراکه دانش پژوهی زمانی به بار نشسته و ماندگار می شود که با عمل توام گردد.

کلید واژه ها: امام رضا(ع)، دانش پژوهی، حدیث رضوی، سیره عملی، جامعه دانشی، چالش های پژوهش

مشاهده مطلب

 

 ديدگاه خود را بيان كنيد.

(الزامي)

(الزامي)