آذر ۱۴۱۳۹۶
 

در سخنان امام رضا(ع) به موضوع اخلاص و ابعاد مختلف آن مانند ارزش و آثار اخلاص توجه شده است. از منظر آن حضرت، اخلاص در عمل ضروری است و بدون آن اعمال انسان هیچ ارزشی ندارد. در روایتی از امیر مؤمنان# که امام رضا# از پدرانشان نقل کرده، آمده است: «…همه¨ اعمال، ریا محسوب می‌شود، مگر آنچه با اخلاص انجام شود و اخلاص هم در معرض خطر است، تا زمانی که انسان ببیند پایان کارش چگونه خواهد بود.» امام رضا(ع) فرموده ‌است: امیر مؤمنان(ع) می‌فرمود: خوش به حال کسی‌که عبادت و دعایش را برای خداوند خالص گرداند. امام رضا(ع) در تفسیر آیه¨ «إِیاکَ نَعْبُدُ وَإِیاکَ نَسْتَعِینُ» (فاتحه۱/ ۵) این آیه را رغبت و تقرب به سوی خداوند و اخلاص عمل برای خداوند دانسته است. انسان با گفتن «إِیاکَ نَعْبُدُ…» عبودیت را تنها برای خداوند متعال دانسته، کارهایش را نیز طبق آن تنظیم می‌کند. Continue reading »

آبان ۱۵۱۳۹۶
 

براساس برخی منابع وی از اصحاب آن حضرت شمرده شده است  از او روایتی ذکر شده که نشان از ملاقات وی با امام رضا(ع) دارد؛ در این روایت، وی از امام پرسشی کرده و آن حضرت در پاسخ بیاناتی فرموده است. از ظاهر روایت چنین بر می‌آید که وی در دیداری حضوری و به صورت شفاهی از آن حضرت سؤال کرده است. در عین حال، مطلبی درباره احمد بن نجم در منابع کهن و مآخذ بعدی دیده نمی‌شود.

برگرفته از جلد دوم دانشنامه امام رضا علیه السلام

مهر ۳۰۱۳۹۶
 

در بحث نامگذاری امام حسین(ع) از امام رضا(ع) نقل شده که چون پیامبر از تولد پسر فاطمه(ع) آگاهی یافت، نزد آنان آمد و پرسید که آیا او را نامی نهاده‌اید و علی(ع) گفت که من در این کار بر شما پیشی نمی‌گیرم، اما دوست می‌داشتم که نام او را حرب بگذارم. پیامبر نیز فرمود که من نیز در این کار بر خداوند متعال سبقت نمی‌جویم و منتظر وحی می‌مانم. جبرئیل نیز به امر الهی به رسول خدا(ص) خبر داد که نام این فرزند نزد خداوند «حسین» است. در ادامه¨ این حدیث آمده که نام حسین در عربی معادلی است برای نام «شبیر» در عبری و این نام فرزند هارون، وصی حضرت موسی بوده است و چون بر اساس حدیث منزلت نسبت امیرمؤمنان به پیامبر مانند نسبت هارون به موسی دانسته شده است، نام فرزند وی نیز نسبتی با نام فرزند هارون داشته است. برخی منابع از این حکایت کرده‌اند که نام حسن و حسین از نام‌های بهشتی است و در میان اعراب در دوران جاهلیت سابقه نداشته است و این دو نام نخستین بار توسط پیامبر بر این دو مولود مبارک گذاشته شده است.

به نقل از دانشنامه امام رضا (ع) ذیل مدخل امام حسین (ع)

مهر ۰۴۱۳۹۶
 
زیارت امام رضا علیه السلام ۱۵ مزیت دارد که باعث شده ثواب زیارت امام رضا علیه السلام از زیارت امام حسین علیه السلام بیشتر باشد

مزیت اول – زیارت حضرت رضا (علیه السلام) افضل و برتر از زیارت سیدالشهدا (علیه السلام) است:

شاه عبدالعظیم حسنی فرمود: به حضرت جواد علیه السلام عرض کردم که به زیارت قبر حضرت سیدالشهدا علیه السلام مشرف شوم یا به زیارت پدرتان. فرمود: اندکی درنک کن؛ سپس داخل اندرون شد بعد – در حالی که اشکهایش بر رخسارش جاری بود – خارج شد و…

سپس فرمود: زائران امام حسین علیه السلام بسیارند؛ اما زائران پدرم کمند. در روایت دیگر فرمود: زیارت پدرم افضل است زیرا حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام را همه مردم زیارت می کنند؛ اما پدرم را، جز خواص شیعه زیارت نمی کنند. Continue reading »

مرداد ۱۵۱۳۹۶
 

به سفارش بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا(ع) و با نظارت علمی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همکاری جامعه المصطفی العالمیه، جلد دوم دانشنامه امام رضا علیه السلام در تاریخ یازدهم مرداد ماه سال ۱۳۹۶ رونمایی شد. این مراسم در  اختتامیه پانزدهمین جشنواره بین‌المللی امام رضا(ع)، در سالن همایش‌‌های بین‌المللی صدا و سیمای خراسان رضوی برگزار شد.

این دانشنامه در هشت جلد تدوین خواهد شد. مدخل های این دانشنامه بیش از ۲۰۰۰ واژه است. مهم ترین بخشهای این دانشنامه را مفاهیم، شخصیت‌ها، مکان‌ها، کتاب‌ها و آثار تشکیل می دهند.

خرداد ۲۱۱۳۹۶
 

 

افطاری حرم امام رضا یکی از بزرگ‌ترین مراسم افطاری‌ای است که در جهان اسلام برگزار می‌شود. در ماه رمضان هر روز هزاران نفر در این  مراسم شرکت می‌کنند و بعد از اذان مغرب روزه‌شان را در جوار حرم مطهر امام هشتم شیعیان باز می‌کنند. برگزارکردن مراسم افطاری یکی از سنت‌های زیبای ماه رمضان است و افرادی که توانایی‌اش را دارند، با برگزارکردن مراسم افطاری و دعوت از اقوام و آشنایان یا نیازمندان سعی می‌کنند از برکات این ماه مبارک استفاده کنند.

Continue reading »

اردیبهشت ۰۱۱۳۹۶
 
او به زبان انگلیسی حرف می‌زد، آن هم با لهجه‌ آمریکایی رایج در کشور کانادا، وقتی به همان زبان و با خوشرویی جوابش را دادم، نفس راحتی کشید و گفت: ببخشید، آقای علی ‌‌بن موسی‌الرضا کجاست؟ می‌خواهم او را ببینم!
خبرگزاری فارس: ماجرای عنایت امام رضا(ع) به یک شهروند کانادایی

 عنایات ویژه هشتمین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت، زمان و مکان نمی‌شناسد؛ می‌خواهد مسیحی، یهودی یا مسلمان باشی فرقی نمی‌کند، چرا که او چراغ هدایت است و فطرت‌های پاک را به خوبی راهنمایی می‌کند، کافی است که از با عمق وجود او را صدا بزنید و او را بخوانید. Continue reading »

اسفند ۱۰۱۳۹۵
 

موسی بن سیار (از یاران حضرت رضا علیه السلام)،‌ می‌گوید:
«روزی همراه ایشان بودم همین که نزدیک دیوارهای طوس رسیدیم صدای ناله و گریه‌ای را شنیدم. من به جست و جوی آن رفتم. ناگاه دیدم جنازه‌ای را می آورند در این حال حضرت از مرکب پیاده شده و به طرف جنازه آمدند و آنرا بلند کردند و چنان به آن جنازه چسبیدند، همچون بچه‌ای که به مادرش می‌چسبد آنگاه رو به من نموده فرمودند: Continue reading »

بهمن ۰۶۱۳۹۵
 

آستان قدس رضوی که فلسفه‌ی وجودی خود را مدیون وجود بارگاه مطهر حضرت رضا(ع) و تلاش برای ترویج فرهنگ و معارف رضوی و صیانت از موقوفات آن حضرت می‌داند، همواره و در دوره‌های مختلف استقلال خود را حفظ کرده است.

 هر چند در مورد نحوه‌ی اداره‌ی امور این آستان تا قبل از دوره صفویه اطلاع دقیقی در دست نیست، اما به گواه تاریخ پس از دوران صفویه، آستان قدس مسیر شکوفایی خود را آغاز کرده که البته در دوره‌هایی، فراز و نشیب هم داشته است. اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شاهد تحولات عظیم در ساختار حرم مطهر و فعالیت‌های این تشکیلات در عرصه‌های مختلف هستیم.

Continue reading »

دی ۱۵۱۳۹۵
 

پس از مرگ هارون‌الرشید، امین (خلافت: ۱۹۳ ـ ۱۹۸ ق) با نادیده گرفتن وصیت پدر، جانشینی مأمون و قاسم را لغو کرد و پسر خردسالش موسی را به جانشینی برگزید. مأمون نیز که در آن زمان والی همه‏ی سرزمینهای ایرانی شرق همدان بود، به نشانه‏ی اعتراض بر درهم‌هایی که در استانهای تحت فرمانش ضرب می‌کرد، نام برادر را به عنوان خلیفه نمی‌آورد (نیز نک: باسوُرث ۱۹۷۵: ۹۲). بر برخی از این درهم‌ها چنین نوشته شده است: «مما امر به الامیر المأمون ولی عهد المسلمین عبدالله بن امیرالمؤمنین» (بخارا و بلخ و سمرقند و مرو و نیشابور و هرات، ۱۹۳ ـ ۱۹۵ ق؛ زرنج، ۱۹۳ ـ ۱۹۷ ق؛ طبرستان، ۱۹۴ ق؛ محمدیه، ۱۹۴ ـ ۱۹۵ ق). برخی از درهم‌ها نیز با این عبارت ضرب می‌شد: «مما امر به الامام المأمون ولی عهد المسلمین عبدالله بن امیرالمؤمنین» (بخارا و سمرقند، ۱۹۴ ـ ۱۹۵ ق؛ بلخ و محمدیه و هرات، ۱۹۵ ق).
Continue reading »